De vakantie is al weer voorbij. We zijn twee weken naar Texel geweest en je hebt genoten van alle aandacht. Want net als vorig jaar waren ook oma Marie, opa Mans en Gerda mee op vakantie. Er was altijd wel iemand die met je wilde spelen of waar je aandacht van kon krijgen. Wat je helemaal het einde vond was het rondkruipen in het huisje en spelen met een vliegenmepper. Je hebt het mooiste speelgoed, maar de vliegenmepper zocht je iedere keer weer op. Je sliep bij ons op de kamer, aan de ene kant was het heel vertrouwd, maar aan de andere kant hield je mij soms uit mijn slaap, je kunt behoorlijk veel lawaai maken in je slaap.
Bij Texel horen schapen en je hebt met verbazing gekeken hoe een schaap wordt geschoren, leuk om met jou de gebaren voor beesten te oefenen terwijl je nu een beest in levende lijve zag. Het is toch iets anders dan een plaatje in een boek. We hebben veel dingen met je bekeken en soms was je er zo moe van dat je een dagje moest bijtanken. Tja, je zit ook niet iedere dag op Texel en er is veel te zien en te doen. Zo zijn we ook naar Ecomare geweest, kijken bij de zeehondjes. Er zijn best veel zeehonden bij Ecomare, van huilers tot hele oude zeehonden en in andere bassins zitten vissen. Daar hoorden voor jou liedjes bij en gebaren en samen hadden we de grootste lol. Je begon ook de vissen met je ogen te volgen en het gebaar voor vis te maken.
Natuurlijk hoort ook het strand bij Texel, dit jaar hebben wij jou niet in een bolderkar gezet. Vorig jaar kon je daar nog lekker met de maxi-cosi in maar nu wil dat niet meer. Je wilt klauteren en dat leek ons niet zo’n goed idee in een bolderkar. Een buggy op het strand wil alleen maar op de plaatsen waar het strand goed nat is en het zand stevig. Soms was het handiger om jou op de arm te houden, maar poeh, je wordt wel zwaar hoor. In het mulle zand wilde je ook wel kruipen en lieten we jou je gang gaan, krijg je een goede conditie van hahaha. Een andere favoriete bezigheid was mensen kijken. We zijn een middag naar het strand geweest en hebben je laten spelen bij een strandopgang waar ook strandtenten waren. Daar is veel te zien en je vond het prachtig. Lekker naar mensen kijken en een beetje met het zand spelen. Als mensen vlak voor je langs liepen keek je verontwaardigd, he zie ze mij niet zitten!! Daarna hebben we met z’n allen wat gegeten bij een strandtent. Voor jou een pannenkoek met spikkels en die ging helemaal op. Je bent zo wie zo een goede eter, maar dit hadden we niet van jou verwacht. Zo ben je ook mee geweest naar een pizzeria. Soms ben ik jaloers op je. Jij kunt gewoon ongegeneerd naar mensen kijken en je kreeg het voor elkaar om echt omgekeerd in de kinderstoel te zitten zodat je de hele pizzeria kon overzien. Je krijgt het altijd voor elkaar dat je contact hebt met mensen, een brede grijns, een schaterlach of even zwaaien naar mensen is dan het resultaat. Dat mensen niet weten dat wij met ondersteunende gebaren bezig zijn snap ik wel, in de ruimte was iemand die dacht dat je doof was (mijn oren werken wel goed) en de persoon keek zeer verbaasd toen ik jou vertelde goed in de stoel te gaan zitten en je dat deed (jij zat met de rug maar me toe en kon dus alleen horen wat ik vertelde) ik kon gewoon een ballonnetje boven het hoofd zien groeien met veel vraagtekens, hoezo gebaren als je kind kan horen?) Zal vast nog wel vaker voor gaan komen, maar ik zit er niet mee.
Lees verder