Vanmorgen heb ik je gevraagd of je wilde zwemmen, je oogjes begonnen te glinsteren, ja dat wilde je wel. De zwemles is er niet meer maar we blijven wel met je zwemmen, even de druk van de ketel en zien wat er gebeurd. Vorige week ging je al liggen in bambino beach en gingen je handen en voeten van de grond en omdat ik je dan de hemel in prijs deed je het vandaag ook weer een aantal keren. Mooi zo, zo moet je het toch leren. Drijven in het zwembad zelf wil je niet, onder geen beding. Maar iets anders wil je wel, van de grote glijbaan af. Eerst ga je nog een paar keer samen met mij van de glijbaan af, maar je maakt me al weken duidelijk dat je alleen wilt. Vandaag haal je zulke rare capriolen uit bij mij op schoot dat ik het erop ga wagen. Papa staat je beneden aan de glijbaan op te wachten en ik laat je naar beneden glijden, zelf ga ik even later achter je aan. Je doet het keurig en blijft netjes zitten en je roept alleen maar fanatieker “nog een keer”€ als je beneden bent. We gaan heel wat keren de glijbaan op en ik vind het moeilijk om je zo los te laten, maar blijkbaar ben je er aan toe. Weer een grote stap voorwaarts.