Hoera, het is zover, eindelijk zwanger. De test laat niets te twijfelen over. Ik ben net een stuiterbal, blij en energie voor tien. Ondanks het prille begin, heb ik een goed gevoel over deze zwangerschap. Waarom? geen idee. Het voelt gewoon goed. Het is moeilijk om ’s middags mijn mond dicht te houden als ik met mijn zus in de stad ben. Het is maar goed dat er een carnavalsoptocht is, het geeft een beetje afleiding.

Ik stond al onder behandeling van een gynaecoloog en heb een echo gehad om te kijken of alles goed met je is. Ons kleintje (zo noem ik je) je bent 7 weken en 6,5 millimeter, onvoorstelbaar dat je nu al jouw hartje kunt zien kloppen. De vermoedelijke bevallingsdatum wordt op 9 oktober 2005 vastgesteld, Tjonge wat klinkt dat nog ver weg. De energie voor 10 was van korte duur, veel slaap is ervoor in de plaats gekomen, ’s avonds om acht uur rol ik om van de slaap. Gekke gewoonte: waterijs, ik kan er niet vanaf blijven, spekjes en zuurtjes. Waar ik een hekel aan heb gekregen, kip snijden en bakken en de geur van wokolie. Bah, wat smerig.

Met appelgebak zijn we naar jouw opa Mans en oma Marie gegaan. Ze zijn blij voor ons en ik hoop dat je veel plezier zult hebben met je opa Mans en oma Marie zodra je bent geboren. Nu nog opa Jan en Dagmar vertellen dat je op komst bent.