Bij de controles in het ziekenhuis is alles goed, je groeit goed en jouw hartje is goed te horen. Jouw papa gaat iedere controle mee en samen genieten we als we jouw hartje horen. Er wordt een afspraak gemaakt voor een structurele echo in het M.S.T. In mijn enthousiasme heb ik iemand iets beloofd. Ik heb jouw oma Marie beloofd dat ik met haar verjaardag wel een buikje zou hebben. Nou dat mag dan wel opschieten, want er is nog steeds niets te zien

Belofte maakt schuld. Binnen een week van een platte buik naar een echt zwanger- schapsbuikje. Mijn eigen kleren passen me nu niet meer en een nieuwe fase breekt aan. Ik zal mijn buik vast nog wel eens vervloeken, maar nu geniet ik ervan.

De echo heeft vandaag plaatsgevonden en was spannend, zou alles goed zijn? Dit keer is alles goed geregeld met de echo, geen gezeur.Weer werk je niet mee, het is kermis in mijn buik. Je bent zeer bewegelijk en alles flitst voorbij, beentjes, armpjes en billen. Je wilt ons ook nog duidelijk laten zien of je een jongetje of meisje bent. Je ligt nu zo duidelijk dat, als wij het niet geweten hadden, we het nu wel moeten zien. Vervolgens “verdwijn” je en laat je even later alleen jouw voet zien. Eigenwijsje. Wij genieten en stukje bij beetje komen we te weten hoe het met je gaat. Je groeit goed en jouw organen laten geen afwijkingen zien. Ook je hartje wordt nauwkeurig bekeken en alles lijkt goed te zijn, het enige dat ze opmerken is dat jouw hoofdje ietsjes aan de grote kant is, maar niet verontrustend groot. Na alles wat we hebben meegemaakt is dit een fijne uitslag.

Vandaag zijn je papa en ik naar een koffie-ochtend van de SDS geweest (kerngroep Twente) en het was een gezellige ochtend. Wat we met jou zullen meemaken weten we nog niet, maar alle informatie is welkom. Het ging niet alleen over het Downsyndroom, het was gewoon gezellig en de kinderen konden zich lekker uitleven in de speeltuin.