Afgelopen nacht was een spooknacht. Slapen lukte niet, ruzie met het matras, lopen wil niet, door al het gedraai heb ik spierpijn in mijn rug, zitten op een stoel is niet lekker pfffffffffff. Om 3 uur houd ik het niet meer uit en bel de verpleging, die op haar beurt de verloskundige waarschuwt. Ik mag morgenavond vragen om een slaaptabletje! Ik wil geen slaaptabletje, ik wil gewoon kunnen liggen. De verpleegkundige zet mij onder de douche en regelt een ander bed voor me. Van de douche knap ik op, maar nu heb ik bandenpijn. Tja je moet er iets voor over hebben om zwanger te zijn. Ik kruip in bed met een kruik en val heerlijk in slaap. Je maakt me nog wel een paar keer wakker met je gedraai, maar ik lig weer heerlijk in bed. ’s Morgens ben ik kapot en slaap nog lang door, de gynaecologen en verpleegkundigen zijn verbaasd, zo hebben ze me nog niet gezien. De CTG die ik ’s morgens krijg is verontrustend, je krijgt dipjes in je hartslag als je draait. Jouw papa en ik hebben het over mobieltjes die moeten worden opgeladen en een fotocamera die ik graag op het ziekenhuis wil hebben, je weet maar nooit. Een collega die zelf zwanger is en mij regelmatig bezoekt bracht ons op het idee van een wegwerpcamera. Je weet nooit hoe snel iets kan gaan. De CTG die middag is hetzelfde als ’s morgens. Dit samen met de verkleuring van het vruchtwater en een bepaalde waarde in het bloed, maakt dat een verloskundige mij wil toucheren. Dr. Veenstra en een verpleegkundige zijn erbij en de verloskundige zegt VO. Ze kijken elkaar aan en ik wacht af. Zonder dat ik het wist heb ik een volledige ontsluiting, zonder weeën. Schrik en tranen zijn het gevolg van de mededeling dat ik moet bevallen en dat de verloskundige niet weet of ze bij het toucheren nou je hoofdje of je voetjes voelde. Nee, niet ook dat nog, geen stuitligging op het allerlaatste moment. Je papa krijgt me om 2 uur snikkend aan de telefoon. Ik zeg hem alleen dat hij naar het ziekenhuis moet komen en een camera mee moet nemen. Hij wilde net de honden uit gaan laten, ik had geen 5 minuten later moeten bellen. Hij belt jouw opa en die komt om de honden uit te laten. Ik word alvast naar de verloskamer gebracht waar alles in gereedheid wordt gebracht voor jouw komst