Aan het begin van de maand ben je nog bij de kinderarts geweest. We zouden een recept krijgen voor een schildklierhormoon en dat hadden we nog steeds niet. Toen we er naar vroegen bij de secretaresse, werden we door Dr. Kors binnen geroepen. Hij wil proberen om het schildklierhormoon in een drankje te geven en heeft nog geen reactie van het ziekenhuis in Amsterdam. Nu hij je toch ziet, wordt je direct helemaal nagekeken. Je bent nu 51 centimeter. Een paar dagen later kregen wij bericht dat je het hormoon alleen in tabletvorm kunt krijgen. Via de apotheek kregen we een klein apparaatje waarmee we het tabletje kunnen verpulveren en met een druppel water erbij wordt het een pasta. Je sabbelt het netjes van de lepel af. Vandaag ben je voor het eerst naar het consultatiebureau geweest (het heet tegenwoordig anders, maar iedereen noemt het nog steeds consultatiebureau). Volgens het bureau ben je maar 48,7 centimeter. Arm kind, je bent in een week tijd 2,3 centimeter gekrompen. In het gesprek dat we hebben, krijg ik het idee dat de arts niet veel ervaring heeft met kinderen met Downsyndroom. Voordat je een prikje krijgt is het al huilen geblazen, je hebt honger en je laat het weten ook.

De afgelopen dagen hebben we je gewicht goed in de gaten gehouden. Het leek erop alsof je niet genoeg aankwam. Van Tineke kregen we het advies om een schepje Friso door de moedermelk te doen voor extra calorieën. We kijken het nog even aan en als je niet genoeg aankomt, gaan we de Friso proberen. Je slaapt ’s nachts al regelmatig door en dat is heerlijk. Als je wakker bent vind ik het leuk om naar je te kijken. Zo zag ik gisteren dat je je een beetje boos maakte. Je kreeg je rammelaar te pakken en mepte een paar keer met de rammelaar heen en weer. Als je de fles krijgt pak je nu vaak mijn pink en duim vast. Ik geniet van jou en wil nog een hele tijd bij je zijn, gelukkig kan dat ook. Na het verlof heb ik nog een flink aantal weken vakantie. Voorlopig kan ik nog lekker bij jou en papa zijn. Bij de koffie-ochtend van de SDS hebben de mensen kennis met jou kunnen maken. Het was gezellig en een aantal kinderen vonden je heel interessant, je bent ook nog zo’n klein popje. We kregen een uitnodiging voor het sinterklaasfeest en al begrijp je er nog niets van, het is wel de eerste keer dat je Sinterklaas zult zien.

Een niet zo mooi bericht voor mij. Ik zal je morgen weer een dag moeten missen. Opnieuw moet ik een dagje naar het ziekenhuis, opnieuw een curettage. Ik baal enorm, maar het moet gewoon gebeuren. Morgen moet ik me melden