In het weekeinde hebben we de EHBO niet nodig gehad, we zijn gewoon naar de kinderarts geweest. Dr. Kors heeft je longetjes ook uitvoerig beluisterd en gaf aan dat ze mooi schoon waren. We moeten starten met antibiotica en kijken of het na een paar dagen beter met je gaat. Dr. Kors is niet langer tevreden over je navelbreuk en geeft aan dat je toch geopereerd moet worden. Als wij over een paar dagen terug moeten bellen om te zeggen hoe het met je gaat, zullen wij horen hoe het verder gaat met de behandeling van je navelbreuk. Je moet bloed laten prikken, zodat ze kunnen kijken of je toch een bacteriële infectie hebt, tevens kunnen ze de hoeveelheid schildklierhormoon nakijken. Ik heb medelijden met je tijdens het bloedprikken, je zit op mijn schoot en je huilt. Om je rustig te krijgen zing ik een liedje voor je. Uiteindelijk worden de laborantes beloont voor hun moeite om een lach van je te krijgen.

Het lijkt erop dat je goed reageert op de antibiotica. De snotter begint een beetje los te komen en je drinkt iets beter. Van Dr. Kors horen we dat we een afspraak moeten maken bij de chirurg. Tevens spreken we nog even over je hartecho die nog gemaakt moet worden. Je wordt op de (wacht)lijst gezet voor Dr. Talsma.

Vandaag zijn we weer bij de fysio geweest. Ze was tevreden over je en we hebben gesproken over de pre-logopedie voor hulp bij het eten en drinken. De volgende afspraak hebben we over twee weken en dan moeten we jouw fruithapje meenemen met alle dingen die wij gebruiken om het je te geven. Na de fysio hadden we een afspraak bij de chirurg. Hij heeft je navelbreuk bekeken en wil proberen om het te laten genezen zonder operatie. Als dat kan, heel graag. We moeten het nu gaan afplakken, een verpleegster heeft het ons voorgedaan en we hebben spullen meegekregen om het nu zelf te doen. Begin juni moeten we terugkomen en dan zal duidelijk worden of je alsnog geopereerd moet worden. Wij duimen voor je en zullen ons best doen om een operatie te voorkomen.