Eindelijk is het zover. De vakantie is aangebroken en samen met opa Mans, oma Marie en Gerda gaan we een week naar Ameland. We zullen elkaar treffen bij de boot, maar voor het zover is moet je een hele tijd in de auto zitten en krijgen we onverwachts ook nog te maken met een vervelende omleiding. Op de gebruikelijke tijd huil je omdat je honger hebt en je hebt het zeer warm, maar je wilt niets eten. Je valt weer in slaap en vlak voor de boot word je weer wakker. Papa laat samen met Gerda de honden nog even uit en ik heb tijd om een fles melk voor je te maken, die je opdrinkt als we moeten wachten op de boot. Op de boot ga je met oma en Gerda naar de salon en je kijkt met veel interesse naar de zee. Mooi om te zien hoe jij omgaat met nieuwe indrukken. Thuis ga ik meestal met je onder de douche, maar nu maken we ook eens lekker gebruikt van het ligbad. Je geniet en bent heel ontspannen. Zeer ontspannen blijkt later, je poept en hoe. Nadat het bad is schoongemaakt en opnieuw met lekker warm water is gevuld, badderen we weer verder. Nu je het bad zo fijn vind, wil ik je ook een keer meenemen naar het zwembad. Een week lang ondernemen we van alles en je laat je in je buggy overal naartoe rijden. We bekijken dorpjes, gaan winkelen en beklimmen de vuurtoren van Ameland. Jij heb al snel in de gaten dat je aandacht kunt trekken van meerdere mensen dan je papa en mama en je maakt daar handig gebruik van, er is altijd wel iemand waar je aandacht van krijgt. Of je ook de zee hebt gezien? Nou eventjes maar, wij hadden voor jou een bolderkar gehuurd en opa maakte jouw maxi-cosi daarop vast. Met deze bolderkar gingen we naar het strand, meestal viel je in slaap vlak voordat we op het strand waren. Op de momenten dat je wel wakker was, zat je om je heen te kijken, was je aan het lachen en babbelen en je speelde fanatiek met het speelgoed. Het neemt niet weg dat we wel een aantal leuke foto’s van je hebben gemaakt op het strand. De boottocht naar de zeehonden heb je vooral slapend doorgebracht, maar vlak voordat we bij de zeehonden waren werd je wakker en heb je met papa naar deze bijzondere dieren gekeken. We zijn er heel dichtbij geweest. Door de vele indrukken die je hebt opgedaan en het feit dat het ritme in een vakantie toch een beetje anders is dan thuis, ben je wel uit je doen. Je slaapt ’s morgens steeds langer en ’s avonds krijgen we je niet in slaap. Toppunt was wel dat je op een avond om half 11 nog met ons meloen zit te eten. Op donderdag haal je al je slaap in een keer in, je bent zo moe dat je het grootste gedeelte van de dag slaapt. Het doet je goed en we besluiten vroeg in de avond nog heel even met je te gaan zwemmen. Oeps foute keus. Je vind het zwembad 10 keer niets, volgens mij vind je het water te koud en je huilt steeds opnieuw. Met papa ga je lekker kangoeroën en je word zo rustig dat je in slaap valt. Een weekje vakantie is zo voorbij en voor je het weet ben je weer op de boot die je op het vaste land zet. Dag Ameland, tot een volgende keer. Eenmaal thuis proberen we je weer in je gewone ritme te krijgen, maar met deze warmte valt het niet mee. Op maandag zijn we met je naar de fysiotherapie geweest en Christa was heel tevreden over je. Dit keer moesten we ook een banaan meenemen die in kleine stukjes was gesneden. Je at de banaan met smaak op en je was goed aan het kauwen. Wat ik heel knap vind, is dat je jouw mond gesloten hebt als je eet. Tamara, je bent ook een kind om trots op te zijn. Wat ik aan jou ook bijzonder vind, al zal het voor een ander nog zo gewoon zijn, zijn jouw kleine krullen. Ik hoop dat je die zult houden