We zijn druk met het oefenen van woordjes, zoals nu het woordje pakken Dat kun je zeggen maar je doet het niet altijd. Je kunt heel goed duidelijk maken wat je wilt en als je zei mama en je stak je armpjes naar boven dan wist ik wel dat je opgetild wilde worden. Met papa en de armpjes naar voren betekende hetzelfde. Maar vanavond was je heel duidelijk: mama pakken. Je eerste 2-woord zinnetje, joepie

De afgelopen dagen hebben we vakantie gevierd samen met opa Mans, oma Marie en Gerda. Jouw oma is trots. Deze vakantie heb je voor het eerst oma willen zeggen. Je vertikte het gewoon, maar nu doe je het dan toch. Ondersteund door het gebaar zei je aan het woord oma. Nu zeg je het gewoon ook zonder gebaar. Je hebt lekker kunnen kruipen, veel kunnen lopen (opa hartelijk dank). Steeds opnieuw kwam je bij opa vragen of hij met je wilde lopen. Je deed dat ook wel schattig, opa snapte jou en lopen maar. Eerlijk is eerlijk ook Gerda heeft veel met je gelopen. Zelfs in het zwembad wilde je lopen in het water, later had je door dat je ons zo mee kon nemen maar iets dat je erg leuk vond (bijvoorbeeld de kinderglijbaan). Zelfs de trap liep je zelf op. Je loopt dan nog wel steeds aan onze handen, maar je onderneemt steeds meer. Je bent een waterratje geworden (wat vooral te danken is aan de inzet van Erna en vrijwilligers bij de Toermalijn) en wat je heel spannend vond was de stroomversnelling. Je had een klein zwemvestje aan en je kon daardoor ook goed boven water blijven. Ik had je goed vast (maar ook de anderen lieten je niet los tijdens het zwemmen). Toch wilde je steeds bij mij zijn, enigszins vreemd omdat ik juist degene ben met watervrees. Het echte ravotten laat ik over aan anderen. Met jou zwom ik rustig, nou ja de stroomversnelling daargelaten. Wat je op de laatste middag ook leuk bleek te vinden was een grote loopmat in het water. Je wilde er graag een flink stuk op kruipen en je had ook een enorm tempo, maar op een gegeven moment konden jouw papa en ik niet meer staan in het bad en werd het te gevaarlijk, dus moest je keren. Heel even was je boos, maar al gauw had je door dat ze dan weer terug kon kruipen. Zo kroop je heen en weer, had de grootste lol en schaterde het uit. Op de laatste dag voor ons, zijn we nog even naar de kinderboerderij geweest. Niet helemaal een slimme zet bleek later. De geitjes vonden jou wel leuk en terwijl het ene geitje aan een merkje van jouw broek wilde knabbelen, zat het andere geitje verwoedde pogingen te doen om de boodschappen te pakken te krijgen.

Tijdens de vakantie wilde je wel goed eten, hebt zelfs verschillende dingen helemaal zelf gegeten zoals toetjes en de appelmoes. Lekker zelf doen. Toch ben je wel kieskeurig met wat je wilt eten. Wij aten bijvoorbeeld een lekkere wafel met ijs en vruchten. Niemand kreeg er bij jou een vruchtje in maar het ijs en het wafeltje waren zo weg. Geen probleem. Je hebt door dat je nee kunt zeggen, je hebt nu een eigen wil en fruit is nu NEE. Eten dat je heel graag lustte: NEE. Ach het is een fase en die gaat wel weer over. Soms wil jij iets en zeg ik NEE, oeps dat was niet de bedoeling. Ik geniet van de manier waarop je mij dan zover probeert te krijgen om toch een JA te krijgen. Zo kon ik er ook ’s morgens van genieten dat je met je koppie al boven het bed uitkwam om de kamer in te kijken. Je lag bij ons op de kamer en dat was best even weer wennen. Jij met je gedraai in bed en jij moest eraan wennen dat er meer geluiden waren dan anders (tja niet alleen jij was verkouden, ik ook en heb ’s nachts fijne hoestbuien gehad. Je werd er wakker van.) Gerda vindt dat je een CD moet krijgen van Jan Smit. Op het moment dat wij pannenkoeken aan het eten waren, zat je te swingen boven je pannenkoek toen er een nummer van Jan Smit te horen was. Je trekt je nergens iets van aan, als je wilt dansen dan doe je dat gewoon. Aan alle mooie dagen komt een eind en zo ook aan een korte vakantie. Opa, oma en Gerda zwaaiden ons gisteren uit. We zijn een dagje eerder thuis gekomen zodat je vandaag mee kon naar de theatervoorstelling van de CliniClowns. Toen we na jouw laatste fles naar huis reden sliep je al bij de uitgang van het vakantiepark. Met jouw handje had je nog het zonnescherm vast, dat had je aan de kant geduwd toen wij werden uitgezwaaid.