Gisteren ben je in het ziekenhuis geweest en hebben ze de keel- en neusamandelen verwijderd en heb je buisjes in je oren gekregen. Voor de operatie heb je nog gezellig met Jaap Aap geknuffeld, een aap die groter is dan jij bent. Na de operatie mocht ik jou meenemen naar de afdeling waar je nog een halve dag zou blijven. Je gezichtje zat onder het bloed en je bleef hard duimen. Eenmaal in het grote bed voelde je je wel heel klein. Ik ben gezellig bij je in bed gekropen en dat was leuk. Je kon lekker tegen me aan liggen. Drinken wilde je niet maar een zacht waterijsje liet je wel naar binnen lepelen. Op naar huis. Thuis was je een beetje uit de doen, maar je deed het goed. ’s Nachts moest je 2x drinken (dat doe je dus niet maar je hebt een ijsje naar binnen laten lepelen, zonder protest! Vandaag leef je op waterijs en vla, bananenvla.

Je bent goed te pas. Iemand die niets weet zal niet zeggen dat je geopereerd bent. Gisteren ben je nog mee geweest naar de verjaardag van Dagmar en je had wel zin in taart! Koekjes en nootjes vonden wij nog niet goed. Vanmorgen kwam je heel trots met jouw zelfgemaakte moederdagkadootjes de slaapkamer binnen gelopen. De kadootjes waren prachtig. Een kadootje was een zelf beschilderd doosje met daarin een armband gemaakt van rietjes. Het andere kadootje een mooi beschilderd doosje met jouw vingerafdrukken erop en daarin een echte kus van jou. Je hebt erg je best gedaan. Vandaag zijn we ook naar oma, opa en Gerda geweest. ’s Middags at je nog met smaak 2 boterhammen, ’s avonds wilde je geen eten. Temperatuur 39,7 graden. Foute boel. Je geeft aan dat je oortjes zeer doen en we gaan naar de huisartsenpost. De huisarts neemt contact op met de KNO arts en het is de arts die jou heeft geopereerd. Rode gehoorgangen, maar in je keel wordt niet gekeken. We gaan met antibiotica naar huis en moeten het even aanzien. Wordt je slechter dan rechtstreeks naar het ziekenhuis was het advies.

Je knapt niet op en je leefde weer op ijs en vla, maar dat gaat er nu niet meer goed in. Je plast niet meer. Papa heeft een afspraak gemaakt bij de KNO. Je oortjes zien er mooi uit, als er in jouw keel wordt gekeken komt de spatel er bebloed uit. Door naar de kinderafdeling want het is niet duidelijk waarom je je zo slecht voelt. Je komt aan het infuus te liggen omdat je veel vocht nodig hebt. Het prikken heeft wel wat voeten in de aarde, je geeft je niet zomaar gewonnen. Je handje en arm is niet goed schoon te maken omdat je erg boos bent. Dan moet het verband er zo maar om heen en wordt je hand en onderarm gespalkt. Na een paar uur plas je weer. Ik blijf ’s avonds en ’s nachts bij je in het ziekenhuis en papa komt overdag om bij jou te zijn. In het ziekenhuis is het mogelijk om 24 uur per dag bij je te zijn en daar maken we gebruik van.

Je had gisteren een hele slechte dag. Je hebt alle eten en drinken geweigerd. Het infuus was door de kinderarts laag gezet om jou een dorstprikkel te laten krijgen. Knap want die hebben wij nog nooit bij jou gezien! Je wilt alleen maar snoezelen, knuffelen en op bed liggen. Vandaag lijk je iets op te knappen en worden er onder enorme dwang 4 waterijsjes gegeven gedurende de dag. Ik vind het een verschrikking. Ondertussen ziet je mond er vreselijk uit. Wat het is weet is niet maar het doet jou erg veel pijn. Er komt visite langs maar kadootjes wil je niet eens uitpakken.