Je had al een week een kadootje in jouw kamer liggen voor moederdag. Het mooiste is dat ik jou van alles kon vragen over wat je hebt gemaakt, je vertelde er toch niets over. Dat wist ik ook en daarom vroeg ik je van alles. Papa heeft het kadootje gepakt en jij kwam er de kamer mee in om het mij te geven. Het pakpapier was al een kado op zich. Allemaal handjes met verf op het papier gezet. Dat terwijl je het verschrikkelijk vind om iets aan je handen te hebben dat vies is. Het pakpapier heb ik bewaard. Het kadootje is bijzonder mooi geworden. Een verjaardagskalender waarop foto’s van jou zijn geplakt die zijn gemaakt tijdens geliefde aktiviteiten zoals, spelen in het keukentje, spelen met ernie, de glijbaan en vingerafdrukken waar poppetjes van zijn gemaakt. Natuurlijk konden ook tekeningetjes van jou niet ontbreken. Eigenlijk is de kalender te mooi om te gebruiken. Verder was er nog een lint met lekker geurende bolletjes eraan. Ik vond de kadootjes mooi, maar jouw koppie was nog veel mooier toen je mij het ingepakte kadootje gaf. Je wist heel goed dat jij het had gemaakt en was daar duidelijk trots op. Dat zijn momenten waar ik erg van geniet en die niemand me kan afnemen.

Met leespraat gaat het goed. Je vraagt ook regelmatig om de map met de woordjes en je kunt zelfs al hele kleine zinnetjes lezen met de woordjes die je kent, zoals Tamara bal gooien, mama appelmoes eten, papa chocolade eten. Soms maken we gekke zinnetjes, Charlie appelmoes gooien en dan roep je direkt NEE. Charlie mag jouw appelmoes niet opeten en je weet dat je niet met appelmoes mag gooien. Je begrijpt blijkbaar ook wel wat je leest. Goed hoor!

En wat voor een avontuur. Gisteren zijn we naar de verjaardag van oma geweest. Vraag me niet waarom ik ‘s morgens van alles heb ingepakt, we hadden rustig een weekend kunnen blijven logeren. Blijkbaar een voorgevoel dat er iets ging gebeuren. Over jouw buggy heb ik lang getwijfeld. Die gaat eigenlijk nooit mee maar nu had ik er moeite mee om de buggy thuis te laten. De heenweg ging goed, verjaardag was gezellig, maar ik wilde ‘s avonds graag weer in het licht naar huis gaan. Het ging mis toen we halverwege huis waren en er een mist achter de auto kwam te hangen. Snel naar de kant van de weg, de rook kwam onder de motorkap van de auto vandaan. Paniek! Gelukkig geen vlammen, maar iets was niet goed. Wegenwacht gebeld. Een motorrijder stopte en kwam met de helm nog op, vragen of hij iets kon doen. Je schrok behoorlijk van de helm maar het werd beter toen je de man zag zonder helm. Het huis van de thermostaat was geëxplodeerd en de thermostaat lag op een andere plek in de motor. Naar huis rijden was geen optie. De motorrijder vertrok weer en na een uur kwam de wegenwacht. Die kon niets doen en we moesten wachten op de berger. Jij vond het maar vreemd en vroeg me steeds om auto te rijden. Vele keren heb ik je verteld dat de auto kapot is en we niet kunnen rijden en dat een vrachtauto ons ging ophalen. Hmm, dat werd spannend.

Je was al de hele reis wakker gebleven (meestal val je wel in slaap) en toen het bergingsbedrijf kwam vond je de vrachtauto wel heel groot, NEE NEE. Maar je moest wel. Je hebt bij papa op schoot gezeten en ik zat naast je in de cabine. De hond is nog even in de auto gebleven die op de vrachtauto is gezet. Eerst is de auto weggebracht en toen kwam ook de hond bij in de vrachtauto. Gezellig. Hoe krijg je een grote hond in een cabine? Nou door op de vloer te kloppen. Ruim 8 jaar oud en in één sprong in de vrachtauto, ik was vol verbazing over de sprongkracht. Jij hebt veel gekletst in de vrachtauto, je vond het prachtig. Alles aanwijzen en benoemen wat je hoorde en zag, al was dat in het donker niet veel, het was inmiddels rond middernacht. Thuis ben je snel in slaap gevallen. Dat het indruk heeft gemaakt was vanmorgen wel duidelijk. Je vertelde me nogmaals dat de vrachtauto groot was en de cabine klein en dat je met papa, mama en Charlie in de vrachtauto had gezeten en dat onze auto kapot was. Knap hoor Tamara.

Vandaag was het zover, je mocht voor het eerst naar school. Spannend hoor. Papa en ik hebben je samen naar school gebracht en op het schoolplein zag je wel heel veel kinderen. Je pakte papa en mij bij de hand, dit was wel een beetje eng. Dan gaat de zoemer en gaan alle kinderen naar binnen. Je loopt er zo achteraan en we brengen je naar de klas. Alles moet even een plekje krijgen. De tas voor jouw gymspullen hangt er al en daar kan van alles in. Oeps toch nog iets vergeten. Dat breng ik dan later nog wel. In de klas heeft papa jou een spelletje gegeven en ga je spelen. Je krijgt al te horen dat de grote tafels voor groep 2 zijn en niet voor groep 1. Tja je zult nog wel het een en ander aan regels te horen krijgen. Je zoekt een nieuwe plek en gaat lekker spelen. Vandaag is Tineke er ook en ze zal jou ook begeleiden. Als we jou vertellen dat we weggaan, wil je mee naar huis, maar dat gaat niet gebeuren. Juf Jannie neemt jou mee naar het bord om te vertellen wat je allemaal gaat doen vanmorgen. Als ik later op de ochtend jouw reserve kleren breng, gaat de hele groep naar het toilet. Ik krijg nog net mee dat je door een jongen erop wordt gewezen dat je naar de meisjes wc moet. De wc’s zien er voor jou allemaal hetzelfde uit. Je zult aan het poppetje moeten zien waar je naartoe moet. Je hebt niet in de gaten dat ik er ook ben en ik ga dan ook snel weg voordat je mij in de gaten krijgt. Je hebt het goed gedaan. Met eten en drinken ben je niet bepaald snel, maar je zult moeten leren dat er niet op je gewacht gaat worden maar dat jij je moet aanpassen. Oeps, dat zal wennen worden. Als papa jou ophaalt ren je naar hem toe. Je eerste ochtend zit erop en volgende week mag je weer wennen. In totaal zul je 8 ochtenden komen voor de zomervakantie. Je wordt nu echt groot. Ik moet er wel even aan wennen, mijn kleine meisje op de basisschool. Ik hoop dat je het er naar je zin zult hebben. Het is toch wel heel anders als op de Toermalijn.