andaag mocht je weer naar de basisschool. Toen de zoemer ging liep je al snel naar binnen, dat wist je wel. Hoe zat het ook al weer. Geen Leespraat dus moest je naar de klas. Je laat je wel goed sturen en gaat aan een tafel zitten om te kleuren. Als ik afscheid van je neem zeg je ook vrolijk “dag mama” en vind het prima dat ik ga. Ook als papa afscheid neemt maak je geen aanstalten om mee te gaan. Knap hoor Tamara. Vandaag ben ik vrij en ga ik mee om je weer op te halen. Dit keer houdt juf Jannie je niet tegen om het schoolplein op te lopen, ze heeft ons dan al gezien. Ik roep je en je kijkt om je heen, waar is mama nu. Dan zie je me en ren je me tegemoet. Je vertelt papa en mij dat je hebt gekleurd en we krijgen een dikke kus van je. Wat gezellig om je zo op te halen. Tineke en juf Jannie geven aan dat het heel goed was gegaan en dat je op de glijbaan hebt gespeeld. Er was een trapje bijgezet zodat je zelf op de glijbaan kon klimmen, lekker klimmen en klauteren en als “beloning” glijden van de glijbaan. Eten en drinken doe je nog te langzaam, ach alles wat je eet en drinkt is extra. Thuis doe je dat heel goed. Wat ook erg goed gaat is Leespraat. Je vind het volgens mij een straf als je niet mag lezen. We maken er ook mooie spelletjes van en je blijkt goed te snappen wat je leest. Je kent nu ongeveer 18 woorden en als die allemaal bij elkaar liggen kan je jou vragen “een bal kun je….. en als antwoord geeft je dan “rollen” of “gooien”. Vervolgens pak je die woordjes ook uit alle woordjes die dan voor je liggen. Je begint ook goed te kletsen. Af en toe staan we versteld als er ineen een woord of zin komt die wij nooit gebruiken. Zo gaf je gisteren als antwoord op een vraag “dat weet ik niet”. Maar eerlijk is eerlijk, je bent ook aan het kopiëren. Ik geef vaak aan eerst dit dan dat. Nou die krijg ik regelmatig van je terug als ik iets van jou wil. Het zorgt soms wel voor een komische situatie en soms laat ik het ook gebeuren. Zo leer je ook dat je een weerwoord kunt geven. Er zijn natuurlijk wel grenzen, ook dat moet je respecteren en soms valt jou dat wel zwaar. Aan alles kan ik merken dat je groot wordt en je grenzen weer anders komen te liggen. Ik ben blij met de kansen die we krijgen en we proberen ze ook zo goed mogelijk te benutten.

Als ik nog een beetje lig te dutten hoor ik een noodkreet van jou. Ik moet je komen helpen, nu direkt. Als ik op jouw kamer kom, schiet ik wel een beetje in de lach. Je zit boven op de zijkant van je bed (je hebt nog een spijlenbed) en klemt je stevig vast. Je vind het wel erg eng en ik help je uit bed. Oké, dit heb je nu dus ook door. Ik zat me al af te vragen wanneer dit moment zou komen, nu dus. Toch maar eens kijken of we binnenkort je bed kunnen veranderen. Nu je het door hebt zul je het vast vaker gaan proberen.

mdat je in de afgelopen week steeds vaker uit bed probeerde te klimmen heb je nu een ander bed. De spijlen hebben plaats gemaakt voor planken en je hebt nu een echt bed. Je bent er maar wat blij mee en je wilde de hele dag naar boven om in bed te gaan liggen. Reuze interessant dat je er nu zelf in en uit kunt. ‘s avonds ben je een paar keer uit bed gekomen en heb ik je er steeds weer in gelegd. ‘s avonds laat lag je nog netjes in je bed, maar ‘s morgens was ik je kwijt. Je bent onder het bed gekropen en daar in slaap gevallen. Gekke meid die je bent, het is wel de bedoeling om in je bed te slapen. Voor je bed ligt een groot matras. Mocht je uit bed vallen dan val je nog niet direkt op de grond. Je moet er aan wennen dat je nu niet meer in alle mogelijke standen in bed kunt liggen. Eerder werd je dan wel tegen gehouden door de zijkanten van je bed, maar dat is nu niet meer zo. We zullen zien hoe het zal gaan.