We hebben een afspraak gehad bij de orthopeed. We waren best geschrokken van de uitslag van de foto’s. De orthopeed liet ons de foto zien die is gemaakt en de uitslag was verbijsterend. Nee, niet slecht. Je heupen zijn prima in orde. Onvoorstelbaar. Er is helemaal niets mis met jouw heupen. De orthopeed ziet in het geheel geen probleem. Gelukkig maar, want de schrik heeft er wel in gezeten bij ons. Gisteren ben je ook weer voor jouw ogen naar het ziekenhuis geweest. Dit keer heb je bijzonder goed meegewerkt en noemde je ook de plaatjes op die op de lichtbak zichtbaar waren. Je vertelde netjes wat je van links naar rechts zag. Op het einde kwamen toch de onvermijdelijke druppels omdat de sterkte van jouw ogen gemeten moest worden. Dat was minder, maar het meten liet je goed toe. De glazen in jouw bril voldoen niet helemaal meer, ze moeten iets sterker worden. Ik kan goed merken dat je begrijpt dat we je voorbereiden op wat komen gaat. Je laat hierdoor ook meer toe. Weet waar je aan toe bent. Wat we nu ook moeten gaan doen is jouw oog een uur per dag afplakken. Hmmm, eens kijken hoe we dat moeten gaan brengen. Je zult het vast niet leuk vinden. Over 3 maanden opnieuw controle van jouw ogen. Communicatie gaat ook steeds beter, je kletst meer en vertelt uit jezelf ook waar je mee bezig bent. Ik vind het prachtig dat je soms vertelt dat je iets niet (meer) weet. Als je dan een stukje op weg wordt geholpen zeg je regelmatig “dat weet ik wel”. Je bent ook aan het onderhandelen om iets gedaan te krijgen. Jouw zinnen worden langer en jouw begrip wordt groter. Ik denk dat het zeker te maken heeft met het feit dat je nu naar school gaat en meer taal hoort van je klasgenootjes, wat ook zal meespelen is Leespraat en het feit dat je ouder wordt. Vandaag heb je met jouw klas een boswandeling gemaakt. Er waren kleine opdrachtjes en iedereen moest materiaal zoeken voor het knutselwerkje. Je hebt heel wat blaadjes en takjes in de tas gedaan.

Op school wordt er steeds met thema’s gewerkt en vanmiddag was er de afsluiting van “Ritseldans en notentaart”. ‘s middags mocht een van de ouders in de klas komen om een kopje thee/koffie te drinken en een stukje zelfgemaakte taart te eten. Je hebt meegeholpen om appelflappen te maken en je haalde wel een streek uit die ik wel van je had verwacht. Toen de juf even niet keek at je de appel en rozijntjes op nog voordat de appelflap dicht kon worden gemaakt. Toen ze allemaal gemaakt waren zijn jullie naar de bakker gelopen waar de appelflappen zijn gebakken. Wat een happening! Toen papa ‘s middags kwam wilde jij geen appelflap maar een stuk koek. Denk dat ik toch maar eens appelflappen met je moet gaan bakken. Ook wel leuk trouwens om te doen. Het opeten van appel gebeurt mij thuis ook wel eens. Als ik die heb gesneden om te verwerken in een gerecht, kom je regelmatig even langs om stukjes appel te pakken, ach en waarom dan niet de hele kom meenemen. Je zit er dan heerlijk in te eten.

Ik vond het best spannend, wat zou je er dit jaar van meekrijgen. Afgelopen dagen was ik al bezig om je te vertellen over Sinterklaas. Je vond het allemaal een beetje eng. Dat is niet nieuw, alles wat onbekend is houd je liever even op afstand. Toch zetten we wel door. Eerst de aankomst van Sinterklaas bekeken op de televisie, de poppetjes van Sinterklaas en zwarte Pieten opgehaald en in de kamer gezet. ‘s middags even naar het winkelcentrum om de aankomst van Sinterklaas daar mee te maken. Helaas lopen er ook blaaskapellen mee en is het een drama. Je huilt en roept dat je oren pijn doen. Ik dek ze af als de eerste kapel voorbij komt, helaas blijft de tweede kapel ook nog pal voor ons staan. Iemand uit het publiek wijst de kapel erop dat ik er langs wil en zo kunnen we snel weg. Je heb Sinterklaas wel gezien en een paar pepernoten gekregen van Zwarte Piet. Leuk vind je het niet, Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten mogen van jou weer op de boot naar Spanje. ‘s avonds komt dan toch het moment dat je jouw schoen mag zetten. We zingen samen een liedje en eerder op de avond heb ik je al een tekening laten maken voor Sinterklaas. Vanmorgen toen je wakker werd en bij me in bed kroop wist je me al te vertellen dat Sinterklaas kadootjes geeft. Toch loop je in de woonkamer niet direkt naar je schoen toe. Maar als je de kadootjes ziet ben je blij. Hihihi, ik zit stil te genieten. Dit is echt leuk. Aan het eind van de dag kun je nog vertellen wat je hebt gekregen. Het maakt dus wel indruk.