Vandaag was de grote dag. Je mocht voor het eerst naar zwemles. Afgelopen zondag had ik je al verteld dat de zwemles eraan zat te komen en je vond het erg spannend, wilde niet meer wachten direct zwemmen met mama en papa. Het wachten duurde lang maar vandaag mocht je dan toch echt. De zwemtas mee en dan gaan we. Als we je in het zwembad in je badpak hebben gehesen wil je ook direct naar het water, maar helaas…. weer wachten. Dan is het zover. Dat je wordt begroet door mensen doet weinig met je, je hebt het water gezien en je hoort niet dat je eerst moet douchen. De badmeesters en badjuf vangen je al op en je moet nu toch naar de douche. Papa en ik mogen de hele les blijven kijken en we zijn niet verbaasd dat je als eerste op de glijbaan klimt, maar NEE NEE roept als het op glijden aan komt. Haha, ook hier ben je jezelf. We horen vaker in de les NEE maar je hebt een juf die zich er niets van aan trekt en je gewoon mee neemt. Je doet vervolgens wel wat ze je vraagt. Even kom je naar ons toe en zit je aandacht te trekken, dan glij je weg met je voeten en gaat een paar keer kopje onder. De juf is zeer snel bij je en vangt je op en laat je direct weer iets doen. Je vergeet het avontuur snel weer. Je hebt zichtbaar wel veel pret tijdens de zwemles en dat geeft vertrouwen. Je krijgt wel heel rap vleugeltjes om zodat je in ieder geval met je hoofd boven water blijft. Weer is er even een NEE te horen, maar al snel heb je door dat je er profijt van hebt en vind je het wel goed. Aan het eind van de les loop ik al vast naar de kleedkamer om een handdoek op te halen en als je na het douchen bij ons komt ben je in tranen. Niet vanwege het douchen…… je wilt weer het water in, het heeft je te kort geduurd. Je bent nog lang verdrietig en ik beloof je dat je volgende week weer mag zwemmen. Je bent een klein waterratje.

Vandaag hadden we van de SDS Kern Twente een schaatsclinic geregeld bij de Ijsbaan Twente. Terwijl de jongeren en begeleiders een schaatsles hadden van een bekende schaatser zijn wij samen het ijs op gegaan. Vanaf het moment dat je hoorde dat we naar de ijsbaan zouden gaan had je het over schaatsen. Dat had je van een favoriet TV programma begrepen, ijsbaan en schaatsen. Je had het nog nooit gedaan en ik was dan ook erg benieuwd hoe je het zou vinden. Voor jou hebben we schaatsen geregeld met 2 ijzers en samen gingen we het ijs op. Je was niet bang en deed enorm goed je best. Wat heb je mij verbaasd. We hebben samen veel lol gehad en je was niet van plan om te stoppen en liet dat ook duidelijk merken. Vervolgens nog even met Hannah het ijs op gegaan. Volgens mij kunnen Hannah en jij wel vriendinnetjes worden. Jullie zoeken elkaar steeds op bij een activiteit. Na de dweilpauze had ik nog graag met jullie het ijs op willen gaan, maar dat ging helaas niet meer door, iemand moest naar het ziekenhuis worden gebracht.

Iets heel anders. Als iemand jou nou ziet, kunnen ze denken dat je met het schaatsen bent gevallen maar niets is minder waar. Gisteren zag ik een tandje in jouw onderkaak wiebelen, vandaag had je het tandje in handen. Je bent aan het wisselen! Je gaat er makkelijk mee om en weer begint een nieuwe fase. Meisje wat word je groot. Eigenlijk gaat het me veel te snel, maar aan de andere kant geniet ik er zo van. Ik kan met je kletsen, wandelen, fietsen en spelletjes doen. Je begrijpt steeds meer en je vertelt meer uit jezelf. Het schaatsen vandaag was weer iets nieuws en gaan we zeker vaker doen. Je had vertrouwen in mij en durfde op het ijs te glijden, te stappen en te draaien. Je deed het heel goed voor een eerste keer.