Vandaag heb ik een dag vrij genomen om samen met jou op pad te gaan en gewoon leuke dingen te doen. We hadden nog een presentje nodig voor iemand en zijn gezellig naar een tuincentrum geweest waar een luchtkussen was. Ik ben gaan toekijken hoe jij je vermaakte. Wat een enorme vooruitgang zit er in jouw sprongtechniek, je doet het steeds soepeler. Je had ook het geluk dat je een hele tijd het hele luchtkussen voor je alleen had, pas na een tijdje kwamen er nog een paar kinderen. Je zat mooi af te kijken wat die deden en je probeerde het na te doen en je kwam een heel eind. Weer werd mij duidelijk dat je erg graag springt en op deze manier ook de nodige energie kwijt kunt raken. Ik heb je dan ook een hele tijd laten springen en moest er uiteindelijk veel moeite voor doen om je eruit te krijgen. Vanmiddag hebben we de tijd genomen om naar een meubelzaak te gaan, toch maar eens kijken naar nieuwe stoelen, de stoel waar jij zo graag in zit heeft zijn langste tijd gehad en er moet iets anders komen. Nou je hebt je wel uitgeleefd, het liefst ging je op alle stoelen zitten om ze te proberen, je heb ze ook allemaal goed gekeurd, hmmm, jouw papa en ik niet. Pech wij beslissen. Daarna was het tijd voor zwemles. Daar had je de hele week al om gevraagd en je wens ging in vervulling, maar het was van korte duur. Je had een nieuwe badjuf en ze werd goed uitgetest. Wat ons betreft heeft ze de test met glans doorstaan, ze pakt jou goed aan. De afgelopen weken heb je een één op één begeleiding gehad en nu moest ze drie kinderen begeleiden, petje af voor haar. Tamara je hebt pech met haar, je zult echt moeten luisteren. Op een groot scherm in de kantine kunnen we jouw verrichtingen volgen en je durft steeds meer. Over 2 weken mogen we in het zwembad zelf kijken naar jouw verrichtingen.

Vanmorgen hebben we een koffie ochtend gehad van de stichting Downsyndroom bij ‘t Iemenschoer. In het begin was het nog rustig, maar gaande weg kwamen er steeds meer mensen met kinderen. Aan jou hebben we geen kind gehad, toen je hoorde dat er een glijbaan was en een zandbak was je vertrokken en heb je jezelf heel goed vermaakt. Pas aan het eind van de ochtend kwam je vragen om een plakje cake, je was de hele ochtend te druk met spelen. Heerlijk om je ook zo mee te maken, wat mij rust gaf was dat je nergens weg kon komen en ik kon je ook laten gaan zonder mij zorgen te maken of je wel veilig was. Ook voor jou is het wel goed dat je die vrijheid krijgt en je blijkt er goed mee om te gaan. Soms was je met andere kinderen aan het spelen, soms had je een eigen spelletje.

Vandaag mocht je mij jouw kadootje geven dat je had gemaakt op school. Spannend om het te krijgen en ik vraag me altijd af of jij het je nog kunt herinneren dat je een kadootje had gemaakt. Een aantal keren had ik je al plagend gevraagd of je iets voor me had gemaakt, maar je verklapte niets. Volgens mij heb en had je ook geen idee bij moederdag. Als je het ingepakte kadootje ziet weet je het wel weer. Ik mag het uitpakken en je wilt me meehelpen. Eerst een mooie hand waarop een gedichtje zit. Ik lees het voor en vervolgens wil je het zelf lezen. Je onthoud een aantal woorden en brengt het vol overgave. Heerlijk om zo wakker te worden. Het kado is een schilderij dat je zelf hebt gemaakt, het is prachtig en ik zal het zeker bewaren. Je bent nog te klein om een ontbijtje op bed te geven, maar als je het doet, zie ik je ertoe in staat om eerst overal iets af te knabbelen of op te drinken, hahaha. Ik wacht af.

Je bent echt aan het wisselen. Er is al weer een tandje uit. Vanmorgen vertelde je me dat jouw mond zeer deed en vervolgens zag ik een tandje wiebelen. Niet los genoeg om eruit te komen, maar lang gaat dat niet duren (dacht ik ‘s morgens nog). Als ik jouw ‘s middags van school op kom halen is de tand er al uit, je hebt een tikje tegen de tanden gekregen en dat was voldoende om de tand eruit te laten komen. Een klasgenootje heeft je tandje gevonden en we hebben ‘m mee naar huis gekregen. Ik vind dat je aardig vroeg bent met wisselen, maar veranderen kunnen we het niet, het hoort er gewoon bij.