Hmmm, het is soms wel even wennen maar je begint een weerwoord te geven, je kruipt wat dat betreft steeds meer uit je schulp. Papa zegt je soms dat je een grapjas bent en afgelopen week maakte je de opmerking dat papa een grapjes papa is, mooi gevonden hoor! Ook de zinnen waarin je praat worden steeds langer en het worden al hele verhalen. Daar begin je al mee als je 's morgens bij ons bed komt en het houdt op als jouw oogjes 's avonds dicht gaan om te slapen. In de tussentijd vertel je veel, ben je aan het oefenen met woorden uitspreken en vangen jouw oortjes veel op. Zelfs fluisterspelletjes heb je nu door, ook erg gezellig om te doen. Wat mij betreft mochten de dagen wel 36 uur hebben dan konden we nog veel meer samen doen.

Het is de laatste tijd wel klim en klauterwerk bij je en ik hield mijn hart soms vast bij jouw capriolen, er moest een moment komen dat het fout zou gaan. Dat het dan gebeurt bij een handeling die je al zo vaak hebt gedaan, verbaasde mij wel. Je klom in de auto om in de autostoel te gaan zitten, maar zover kwam je niet eens. Hoe je het gedaan hebt is niet eens duidelijk maar je kom in de auto en je viel er achterwaarts weer uit. Je had een wondje naast het oog dat bleef bloeden en papa heeft mij op het werk gebeld om naar huis te komen. Het was een wondje dat ik niet echt vertrouwde dus toch maar naar de huisartsenpost. Daar is het schoongemaakt en heeft de huisarts er een hechting ingezet, een strikje zoals ze het noemde. Het ging niet zonder slag of stoot, je was niet van plan om te gaan liggen, al helemaal niet van plan om het wondje te laten hechten en zeker geen pleister op de wond. Toch gebeurde het allemaal wel en jouw reactie was wel een leuke “nog een keer?” Nee, niet nog een keer. Naar huis met een wekadvies en je mocht een week niet zwemmen. Het wekadvies is leuk, je hebt geen zin om wakker te worden en al helemaal geen zin om een vraag te beantwoorden. Het enige dat je zegt is “ik wil slapen” en je draait je weer om en slaapt verder.

Je bent onder de indruk geweest van de hechting (een strikje, zoals de dokter het noemde toen je het kreeg) en natuurlijk de pleister die erop zat. Vandaag was het zover dat de hechting eruit mocht. We hadden je erop voorbereid en ik had een kadootje voor je gekocht. Als de hechting eruit ging mocht je het kadootje hebben. Je hebt het zelfs op school verteld. Het leed was snel geleden en je was blij met de nieuwe kleurpotloden. Het zijn ook wel heel mooie potloden. Papa was met jou mee, maar toen ik 's avonds thuis kwam heb je mij ook het verhaal verteld. Het ziet er nu goed uit, maar ik denk wel dat het plekje nog lang zichtbaar zal blijven.

Dan is de dag aangebroken dat jouw opa een lintje krijgt. Je hebt toestemming gekregen van school om dit bij te mogen wonen, al zul je er weinig van begrijpen. We gaan met z'n allen lopend naar het Gemeentehuis en daar is het een drukte van jewelste. We gaan achterin de zaal zitten en kunnen zo ook nog even weg mocht er iets zijn, je weet altijd om spannende momenten te vertellen dat je naar de wc moet. Ik vind het wel een uitdaging om je een uur stil te houden, je mag zo graag kletsen en er is wel het een en ander te zien. Als opa het lintje krijgt maak ik veel foto's en heb ik last van de professionele fotografen die steeds voor mijn neus gaan staan. Daarna kan ik weer bij je komen zitten. Je hebt je ondertussen goed vermaakt met de kleurpotloden en het tekenpapier. Na een uur is de plechtigheid ten einde en is er een receptie. Daar maken mensen mee hoe watervlug je bent. Zo sta je bij ons en zo ben je weg, paniek slaat wel toe want het zal me niet verbazen dat je in de grote mensenmassa naar buiten bent gelopen. Een fotograaf heeft je gezien op de 1e etage, jawel je hebt de trappen ontdekt. Als wij op de 1e etage zijn, zit jij al op de 2e en zo kom je helemaal boven in het gebouw terecht. Als ik je zie wil je net op de knop drukken voor de lift die je hebt ontdekt. Je vind het gebouw geweldig, maar hier houd je ontdekkingstocht op voor vandaag. We gaan terug naar opa en eten nog een paar lekkere hapjes op. Om het te vieren gaan we nog even op een terras zitten en drinken nog gezellig iets met elkaar. Jouw opa is een echter ridder geworden en ik zie de vraagtekens in jouw ogen, een ridder ziet er toch iets anders uit? Hihihi.