Vorig weekend zat je mij op de vingers te kijken toen ik opa Jan belde, ondertussen weet ik dat je jouw ogen goed de kost geeft en dat bleek een aantal dagen later wel. Van papa mocht je heel even alleen thuis zijn, papa ging even met de hond lopen, op zich doe je het dan heel goed en ben je met iets bezig wat je dan helemaal in beslag neemt. Dit keer nam je de kans waar en heb je zelf opa Jan gebeld! Je hebt bijna 10 minuten gekletst en je vertelde aan opa dat papa niet thuis was, of opa even kon komen om papa te zoeken. Mooi hoor, je wist heel goed waar papa was. Opa vond het wel gezellig dat je even belde en vandaag vroeg hij aan mij of je echt helemaal zelf hebt gebeld, ja dus. Op zich ben ik er wel blij mee dat je zelf kunt bellen, mocht er een keer iets zijn dan weet je dus hoe de telefoon werkt. De andere kant is dat je zo wel mensen kunt bellen die er niets van begrijpen, je bent niet altijd even duidelijk met het verhaal dat je wilt vertellen. We zullen zien waar het schip zal stranden.